Stijnen is geschorst tegen Roeselare, dat verhaal kent u wel. Club haalt daarom Geert De Vlieger (38) weer van stal. Misschien wordt het wel de laatste match ooit onder de lat voor de ex-international.

Blij als een kind draait Geert De Vlieger elke dag Olympia op. Zo raar kan het dus lopen met een voetbalcarrière. Hij zou tekenen voor Cercle, maar Luc Devroe kwam er op het laatst tussen fietsen. 'De timing was wat ongelukkig', weet De Vlieger. Maar ondertussen voelt hij zich in zijn rol van depanneur de koning te rijk bij Club. Zondag is het pas echt feest, dan mag het voetbalkind in hem nog eens grabbelen in de snoepdoos.

Bij Club kom je alleen in actie als er iets aan de hand is met Stijnen. Hoe voelt het om nog eens tussen de palen te staan?

'Leuk is dat. Met dank aan onze vriend Stijn. Het is al een tijdje geleden dat ik nog eens in actie mocht komen (De Vlieger speelde in de competitie alleen tegen Genk en Cercle, daarna in het Europese duel thuis tegen Shakhtar, en voor het laatst in de beker tegen Hamme op 28 oktober 2009, red.). Maar dat hoeft voor mij geen probleem te zijn, ik ben er klaar voor. Ik kan tijdens de week mijn ding doen, daar gaat het uiteindelijk om. Mijn blessure is compleet verleden tijd. Vreemd, nooit eerder had ik problemen met de knieën. Die zijn trouwens nog altijd intact hoor. Dokter Pieter D'Hooghe besliste om mijn meniscus niet weg te halen, maar weer aan elkaar te naaien. Ik stond in geen tijd weer op het veld.'

Toen Stijnen zijn vijfde gele kaart pakte op Sint-Truiden kon je een glimlach nauwelijks onderdrukken. Wat vond jij van het hele gedoe achteraf?

'Ik vind het niet meer dan logisch dat Stijn aan die oplossing dacht. Ik zou in zijn situatie hetzelfde gedaan hebben, maar dan misschien iets minder opzichtig. Misschien zegt dit veel over het reglement, dat bepaalt dat je al die kaarten meeneemt naar de play-offs. Ik vind het echt overdreven dat Stijnen hiervoor een boete krijgt. Wie daar zijn tijd insteekt, zou zich beter met andere dingen bezighouden.'

Nu de kloof met Anderlecht twaalf punten bedraagt, is de optie duidelijk. Als jullie de spanning er nog even willen inhouden, moeten jullie winnen van Roeselare.

'Bij Brugge moet je altijd winnen. Het zal niet makkelijk zijn, want Roeselare vecht al heel het seizoen voor het behoud, en zal zondag de laatste strohalm willen grijpen. Onze achterstand is niet min, maar het kan nog. Bekijk de voorbije matchen, we hadden best twee keer kunnen winnen tegen Anderlecht.'

Wordt het zondag je laatste match als speler?

'Dat kan altijd. Daar ga ik stilaan elke keer vanuit. Die wedstrijd in het najaar 2009 had ook mijn laatste kunnen zijn. Je weet nooit of Stijnen nog geblesseerd of geschorst uitvalt. Mei komt steeds dichterbij, maar het is nog niet duidelijk wat er volgend seizoen gaat gebeuren. In de loop van volgende maand weet ik misschien meer. Zolang ik me fit voel, blijf ik het liefst verder voetballen. Ik sta nog heel graag op het terrein. Maar we zie wel. Vergeet niet dat ik ondertussen aan mijn 21ste seizoen bezig ben, dat tikt aardig aan.'

Mogen we er alvast van uit gaan dat je volgend seizoen sowieso bij Brugge blijft? Alleen de functie ligt nog niet vast.

'Ze gingen bekijken of er nog een toekomst was voor mij, beloofden ze al voor de winterstop (iets in de scouting, wordt gefluisterd, red.). Maar door die knieblessure had ik plots andere dingen aan mijn hoofd. Uiteindelijk zal het ook afhangen van wat er met Glenn Verbauwhede (dit seizoen uitgeleend aan KV Kortrijk, red.) gebeurt. Hij is uiteindelijk de reden dat ik hier al twee jaar zit. Mijn rol hier was van in het begin zonneklaar. Tot nu toe is dat voor alle partijen heel vlot verlopen, maar er is nog tijd genoeg om knopen door te hakken. Ik heb hoe dan ook nog geen seconde spijt gehad van mijn keuze. Ik zie mezelf ook niet meer afdalen naar een lager niveau. Zeg nooit nooit, maar normaal is dit mijn laatste club.'

J.Bron: Het Nieuwsblad - 13/03/10