Revanche, eerherstel! Dat is de grote drijfveer bij Club Brugge dit seizoen. De 6-2-pandoering tegen AA Gent op de slotspeeldag zindert bij blauw-zwart nog steeds na en dus willen ze dit jaar maar wat graag keihard terugslaan. Club heeft reuzehonger en droomt dan ook luidop van een veertiende titel, de eer­ste sinds 2005. «Ik zal niet tolereren dat er iemand niet tot het uiterste gaat», klinkt het bij een ambitieuze voorzitter Pol Jonckheere.

Club Brugge stelde zich iets minder dan twee weken geleden aan zijn sponsors en de pers voor. Zonder twijfel een fees­telijke avond waarbij er ook plaats was voor een compilatiefilm met de blauw-zwarte hoogtepunten van het afgelopen seizoen. Opmer­kelijk: weinig beelden uit de cam­pagne van de Beker van België, nog minder uit de play-offs. Van het desas­treuze slot tegen AA Gent (6-2 verlies en weg tweede plaats) was er, begrijpe­lijk, helemaal geen spoor.

Gewond dier

De fikse kater waarmee Club de vakan­tie introk, is nog steeds voelbaar. Coach Adrie Koster gaf toe dat de eerste dagen allesbehalve prettig waren. Gister­avond werden zijn pionnen er nog­maals aan herinnerd. Niet Club, maar wel Gent speelde tegen Dinamo Kiev de derde voorronde van de Champions League. Blauw-zwart heeft de afgelo­pen maanden veel slagen geïncasseerd, maar is nu net een gewond dier niet dubbel zo gevaarlijk? Het revanchege­voel is bijzonder groot. Club Brugge wil dit jaar bewijzen dat het wel tot op het eind kan meestrijden voor de titel, dat het wel een goede bekercampagne kan afwerken en dat het in Europa zijn par­cours van vorig seizoen kan evenaren.

Grote ambities, wie in zijn eer gekrenkt is, gaat erna vaak tot het absolute uiter­ste. «We willen dit jaar op drie fronten strijden», aldus voorzitter Pol Jonck­heere. «Dit Club Brugge moet meedoen voor de titel! Ik zal die ambitie uitspre­ken en ook uitstralen. In mijn beleid zal ik niet tolereren dat iemand er anders over denkt of niet tot het uiterste gaat.» Club hunkert naar een prijs. De laatste landstitel da­teert van in 2005, de laatste beker van in 2007.«Tussen kampioen willen worden en het ook effectief worden, is er een groot verschil», beseft coach Koster. «Maar die ambitie moet er zijn.»

De Nederlander vroeg in het tussensei­zoen drie versterkingen en kreeg die ook. Vooral het aantrekken van een zui­vere rechtsachter was een must voor Club. De keuze viel op Marcos Camoz­zato van Standard. De Braziliaan be­wees in de voorbereidingscampagne al meteen zijn waarde. Zoals Stijnen ontegensprekelijk titularis in doel is, zo zal Marcos dat op de rechtsback zijn. Het biedt Koster de mogelijkheid om Ryan Donk in het centrum van de ver­dediging te posteren. Door het vertrek van WK-ganger Alcaraz naar Wigan kwam er naast Hoefkens immers een plaats vrij.

Moeilijke jongens

De andere twee aanwinsten, Dalmat en Scepovic, zijn een stuk minder zeker van een basisplaats. Dalmat kwam met een conditionele achterstand aan uit Luik, Scepovic is amper20 jaaren moet zich nog aanpassen aan de Belgische competitie. Hoe dan ook zorgen de twee voor extra concurrentie. Vooral in het offensieve compartiment heeft Koster nu keuze zat. Ervan uitgaand dat Odjidja zeker is van zijn plaats voor de verdediging en Kouemaha de diepe man wordt, blijven er nog vier plaatsen over. Aan Blondel, Geraerts, Simaeys, Vargas, Dalmat, Dirar, Perisic, Akpala, Scepovic, Dahmane en Lestienne om ervoor te strijden.

En dan is er nog de situatie naast het veld. Nabil Dirar verlengde recent nog zijn contract voor twee jaar, maar zit ondertussen al weer op de strafbank. De Marokkaan is twee weken discipli­nair geschorst na meermaals te laat ko­men. Ook vorig seizoen stuurde Koster Dirar al eens naar de B-kern. Club wil
dit seizoen een hechte, sterke groep vormen, maar zal jongens als Dirar en Dahmane in het gareel moeten hou­den.

J.Bron: Het Laatste Nieuws - 28/07/10